Onderstaande is de 2de bijdrage zoals gegeven door fractievoorzitter Tiny Meese op 1 september 2020 als reactie op de bezuinigingsvoorstellen van het college. De reactie is geschreven terwijl de raadsbijeenkomst al bezig was en is dus een reactie op hetgeen door wethouders is gezegd in de 1ste termijn die dag.

Voorzitter,

Inmiddels is al het grootste gedeelte afgetimmerd. Het amendement van het CDA, de SPM, GL, D66, en de éénmansfractie SAB laat dit overduidelijk zien. Er is in Maastricht, geen ruimte voor democratie, dat maakt ons verdrietig. Zoals ik reeds eerder in mijn eerste termijn heb aangegeven; is er geen samenwerking.
Om even op de antwoorden van de wethouders terug te komen…

Dhr. Aarts blijft erbij dat wij in 2018 alleen de vrees hadden dat dit allemaal mis zou gaan. Nou wethouder, wanneer ik vrees dat ik over een tijdje een geldgebrek heb, dan ga ik niets meer uitgeven. Alleen nog sparen en reserveren voor die tijd van nood.

Wethouder Heijnen is het meestal met de raad eens, alleen nu blijft ze vasthouden aan het scootmobielverhaal. Wij vragen ons daarbij af of dit nu een reële besparing is. Een scootmobiel die elk dagdeel door verschillende mensen wordt gebruikt zal een veel kortere levensduur hebben en wellicht veel meer reparatiekosten vergen. Daarnaast: het halen van de scootmobiel door mensen die slecht ter been zijn is ook geen aanrader.

Wethouder Janssen hoor ik zeggen dat de “50-plus-gezinnen-aanpak” onverminderd door gaat. We zijn benieuwd. Het zou zomaar de volgende op rij van de grote ambities zonder financiële dekking kunnen zijn.
De inzet van externen wordt alleen bij uitstek ingezet. O.a. bij zieken. Als wij dan naar dat bedrag kijken moeten dat wel heel veel zieken zijn. Misschien toch maar eens gaan peilen wat er onder de ambtenaren leeft met dit grote ziekteverzuim.

Wethouder Krabbendam zet zijn paradepaardjes niet op stal. Hij blijft werk maken van het CNME en de klimaatdoelstellingen. Het groene hart gaat in dezen vóór het sociale rode hart.

Wethouder Jongen:
Vindt voorkomen beter dan genezen. Hele verstandige woorden van deze wethouder, maar nu ook omzetten naar daden. Sporttarieven blijft hij aan vasthouden, maar hij heeft alternatieven voor de sporters in onze stad: de speeltoestellen blijven in de buurten op loopafstand en dus kunnen alle sporters op de wipkip.

Burgemeester:
Boa’s wegbezuinigen betekent meer overlast…. “Dat is dan maar zo”, hoor ik u zeggen…
Op de Euregio en Chengdu wilt niet bezuinigen. Maar…..voorzitter, wanneer je niet veel geld hebt moet je keuzes maken. En dat is volgens PVM kiezen voor deze stad en haar inwoners en niet voor Chengdu of de Euregio.

Tot slot voorzitter,
Wij gaan absoluut niet akkoord met de forse bezuinigingen binnen het sociale domein.
Wij gaan absoluut niet akkoord met de huurverhogingen op onze buitensport-accommodaties.
Wij gaan absoluut niet akkoord met de bezuiniging op cultuur zoals u voorstelt.
Wij gaan absoluut niet akkoord met de bezuiniging van een ton op RTV Maastricht.

Te veel mensen worden hier de dupe van. Het kost banen en zorgt onherroepelijk voor een vermindering van de kwaliteit van de programmering.
Het is een trieste dag voor Maastricht en de schuldigen mogen zich de naam van ‘Zwarte Dinsdag” persoonlijk aantrekken.

Deze voorstellen en antwoorden op een rijtje gezet hebbende, zou het misschien voor de stad beter zijn een Art. 12 -gemeente te worden en zou het onder curatele gesteld worden onze stad van de ondergang kunnen redden.

Dit vind je misschien ook interessant...